Gepolierde betonvloer

Het zomerverlof (althans deel 1 daarvan) is aangebroken. Opnieuw hebben we maar net op tijd al het nodige materiaal kunnen verzamelen. Waarom draait dat elke keer op een rush uit? Het was deze keer zeker niet min: voorbereiding electriciteit, centraal stofzuigsysteem en ventilatie. We vertrekken twee dagen vroeger dan gepland om zeker alle voorbereidende werkzaamheden voor het plaatsen van de betonvloer te kunnen realiseren.

De eerste 6 dagen worden we vergezeld van mijn moeder en grootmoeder en, omdat Inge enkele dagen later samen met haar broer Steven en diens vriendin Valérie naar Sarrazac reist, vertrekken we met twee auto’s. Tegen de ochtend krijg ik een SMS van Inge met de melding dat ik mijn bagage in Gent vergeten ben… LOL! Er zit niets anders op dan in Brive op zoek te gaan naar de meest noodzakelijke kledingstukken en toiletartikelen: onderbroeken, kousen, tandenborstel, etc.

Het is niet al te mooi weer… eigenlijk is het best slecht weer voor de tijd van het jaar. Terwijl mijn moeder en grootmoeder hun intrek nemen in het hotel, stockeren mijn vader en ik de twee overblijvende palletten SeacBois in een hoek van kleine schuur en laden we de volgeladen aanhangwagen af. Vermits de komende weken praktisch elke avond een wedstrijd van het WK voetbal in Zuid-Afrika wordt uitgezonden, gaan we op zoek naar een goedkope televisie en antenne. Bij thuiskomst blijkt het allesbehalve evident om een signaal op te vangen… enkele uren zoeken later vinden we één punt waar we de drie Franse hoofdkanalen betrekkelijk goed kunnen ontvangen.

Vrijdag worden we, zoals gewoonlijk, wat later wakker. Het weer is slecht en, dik gekleed voor eind juni, beginnen we aan het afwerken van de scheidingsmuur in de kelder. Er moeten nog twee lagen verlijmd worden, inclusief veel slijpwerk voor de bovenste laag en het inwerken van een linteel boven de deur. Goed dat we bij het optrekken van de draagmuur reeds een opening voor het linteel hadden voorzien. Ruim na 13u is de muur afgewerkt en reppen we ons naar Auberge de Cartassac voor de arbeiderslunch (menu ouvrier). De rest van de dag werken we aan het plaatsen van de leidingen voor het centraal stofzuigsysteem. Dat is iets wat ik persé wilde voorzien… zuivere lucht, geen stofzuiger mee te sleuren, bye bye stofmijten… maar het plaatsen ervan moet zeer precies gebeuren om geen stofophoping in de buizen te krijgen en dat vraagt opnieuw de nodige extra tijd! ’s Avonds volgen we opnieuw een match van het WK. Gelukkig brandt onze kachel, want het wordt al snel te koel.

Zaterdag en zondag werken we ons in de naad met het plaatsen van de electriciteitsleidingen. Hoeveel tijd ik ook heb gestoken in de voorbereiding van de circuits en te voorziene bekabeling, het blijkt een onmogelijke taak om alle leidingen nu reeds te voorzien. Bij het polieren van de betonvloer zouden op teveel plaatsen leidingen het werk bemoeilijken en dat willen we niet. Een mooie vloer is  bovenal het doel! We plaatsen bijgevolg verschillende wachtbuizen zodat we later, na het optrekken van de niet-dragende wanden, bijkomende leidingen kunnen plaatsen. Niettegenstaande deze wachtbuizen moeten we heel wat circuits wel onmiddellijk voorzien: alle leidingen die tegen de buitenmuren van de schuur komen te liggen (en dat zijn er wel wat: zowel electriciteit, verlichting, televisie, netwerk als telefoon) en de driefase leidingen voor diverse toestellen in de keuken (oven, fornuis, vaatwas). Telkens moet op plan duidelijk worden gemeten waar de leidingen en wachtbuizen mogen komen. Zondagavond houden we het voor bekeken: bij een laatste check lijkt niets te zijn vergeten.

Maandagmorgen kunnen we eindelijk starten met het plaatsen van de kilometers vloerverwarming. En dat is niets te laat, want (ik heb even snel een weekplanning opgemaakt) we hebben exact drie dagen de tijd om de volledige schuurvloer van verwarmingsleiding te voorzien. Oorspronkelijk waren we van plan om de twee collectoren van de vloerverwarming in de kelder te plaatsen, maar op aanraden van onze Franse loodgieter (vermits het plaatsen van gasleidingen aan superstrenge regels is onderworpen, leek ‘uitbesteden’ ons hiervoor de beste oplossing) plaatsen we de collectoren uiteindelijk (en, achteraf gezien, gelukkig maar) op de verdieping zelf. De twee collectoren worden op afzonderlijke plaatsen aan de bestaande muren bevestigd: één links en één rechts. Op deze manier kunnen we het verlies aan leiding tot een minimum beperken. Om de waterleidingen op de ijzeren betonnetten te bevestigen gebruiken we zogenaamde pentastrips. Dit zijn zwarte kunststof profielen die elke 5cm voorzien van een klem. We zijn de volledige voormiddag bezig om de 300 lopende meter pentastrips uit te leggen en een eerste klein deel ervan met spanbandjes aan de netten vast te maken. ’s Namiddags bevestigen we de eerste waterleiding aan de collector. Vermits we gebruik maken van leidingen met een aluminium tussenlaag (i.e. Pert-Al-Pert, gelijkaardig aan Alpex, voorkomt zuurstofdiffusie) vraagt het serieus wat inspanning om de leidingen te plooien en perfect op hun plaats te krijgen. Gelukkig hebben we eigenhandig een afrolmechanisme gemaakt, zodat het afrollen van de leidingrollen vlot verloopt. ’s Avonds zijn de eerste vier circuits geplaatst. We voelen aan onze rug dat dit werk geen lachertje is.

Dinsdag plaatsen we tijdens de voormiddag 5 en tijdens de namiddag 4 circuits. We moeten meer dan eens onderbreken om onze rug te stretchen… maar zijn blij dat we de vooropgestelde 8 circuits ruimschoots hebben gehaald. Om zeker te zijn dat de leidingen tijdens het betonstorten niet omhoog zouden komen, maken we de leidingen met extra spanbandjes en binddraadjes vast aan de wapeningsnetten. Een niet te onderschatten klus! In de badkamer hebben we de leidingen volgens een strak slakkenhuispatroon met 5cm tussenafstand geplaatst; iedereen die Inge kent weet dat een beetje warmte voor haar een niet te missen goed is! De rest van de leidingen plaatsen we grotendeels volgens het meanderpatroon. Dit patroon is niet zo optimaal inzake warmteverdeling als het slakkenhuispatroon, maar we willen absoluut voorkomen dat we teveel leiding zouden verspillen of koppelstukken zouden moeten gebruiken om leidingtekort weg te werken. Het is immers van groot belang dat die 2000m leiding ook werkelijk in de vloer ligt en ons van warmte kan voorzien…!

Daags erop plaatsen we de resterende 7 leidingen. Mijn moeder en grootmoeder vertrekken ’s morgens opnieuw richting Gent. Net nu het prachtig weer wordt (de boeren beginnen volop gras te maaien…). We hebben meer zin om enkele uren te genieten van het mooie weer, maar dat kunnen we ons niet permitteren. De ploegbaas is streng (maar rechtvaardig). ;-) Gelukkig hebben we daags voordien een extra circuit gelegd, want we zijn ‘kapot’… De spieren in onze rug en ledematen willen niet meer. Om 18u sluit ik het laatste circuit op de collector aan. We trakteren onszelf terstond op een frisse pint. De pijn verzacht bij het besef dat elke meter leiding meer dan eens door onze handen is gepasseerd. Objectief bereikt.

Donderdag opnieuw vroeg uit de veren. Na vandaag nog één keer… Om 8u krijgen we het gezelschap van onze Franse loodgieter. Hij zou ons helpen bij het op druk brengen van de vloerverwarmingsleidingen en het plaatsen van de gasleiding. Het op druk brengen van de leidingen verloopt niet bepaald vlot… er zit teveel druk op de tuinslang en de koppeling met klembeugel op de collector is niet dicht te krijgen. Dan maar zo vullen… en wachten… en een praatje slaan… en een sigaretje roken… ik moet hem bijstaan bij deze klus: als ik duidelijk maak dat ik (omwille van ons strak tijdsschema) wil voortwerken aan de bekisting van de trapopening, blijkt dat echt niet te kunnen. Soit. Twee uur later zijn de beide collectoren op druk gebracht. Waauuww!!! Daarna beginnen mijn vader en ik eindelijk aan de bekisting. Het plaatsen van de gasleiding lukt nog net. Een uur later vertrekt onze loodgieter. Vermits hij tegen valavond zou terugkomen om de betaling te regelen, ga ik tussen onze werkzaamheden door op inspectieronde: en dat valt tegen… de koperen leiding blijkt op twee plaatsen niet geplooid, maar dichtgeknepen.
Er kruipt heel wat tijd in het op maat maken van de bekisting voor de trapopening (meer dan we hadden gehoopt) en, wanneer onze bevriende helpers voor het plaatsen van de gepolierde betonvloer aankomen, zijn we net begonnen met het plaatsen van de schoren. Ze zijn onder de indruk van het gebouw en de omgeving. Na een korte babbel helpen ze ons een handje bij het plaatsen van de schoren en dwarsbalken. Wanneer onze Franse loodgieter terugkomt, ben ik zeer kort van stof: volledig opnieuw doen, en wel onmiddellijk, want morgenvroeg wordt de betonplaat gestort. Het duurt dan ook niet lang vooraleer de nieuwe, ditmaal geplooide leiding is geplaatst. Na een overheerlijke ravioli uit blik, werken mijn vader en ik nog door tot 23u30. Te laat voor de WK match dit keer! We zijn moe én zenuwachtig voor morgen.

Vrijdagmorgen zijn we om 6u reeds uit de veren. Om 7u30 wordt de pompwagen verwacht en er moeten nog wat voorbereidingen getroffen worden. Pas om 8u is pomp ter plaatse. Er heerst onmiddellijk een gespannen sfeer wanneer de chauffeur te kennen geeft dat de vloerverwarmingsleidingen het zullen begeven onder het gewicht en de druk van de zware pompleidingen… we plaatsen onder de grootste drukpunten (de koppelstukken) telkens een pallet zodat de druk en de schokken worden geabsorbeerd. Bijkomend weigert de chauffeur om de pompleidingen vooraf te spoelen in de stortbak van de pompwagen, waardoor 100den liters cementpap beneden op de keldervloer terechtkomen. Mijn vader beslist gelukkig om onmiddellijk de vloer proper af te trekken zodat de schade op de gepolierde keldervloer tot een minimum wordt beperkt. Het gieten van de 38m³ beton loopt verder behoorlijk vlot. Tegen 11u30 is de betonvloer een feit. We kunnen nog net op tijd verhinderen dat Djem (de buurhond) zijn poottekening op de betonplaat achterlaat.
Na de middag starten we, samen met onze vrienden, het polieren van de betonvloer. En dat is, voor de kenners, een werk van lange adem: vooreerst wordt de plaat met een enkele helikopter vlak gestreken en, na toevoeging van kwarts en zwarte ijzeroxide, wordt een dubbele helikopter ingezet. De vele wachtbuizen en afvoerleidingen bemoeilijken de klus aanzienlijk. Bovendien moeten de plaatsen rond de 15 spantvoeten met de hand worden afgewerkt. Het is iets na 19u wanneer de perfecte glans verschijnt… Dat is het resultaat dat we voor ogen hadden.

Daags nadien slijpen we de voegen in. Vermits het bouwontwerp zich concentreert rond een diagonaal lopende lijn, besluiten we grote tegels van 3×3m in te slijpen volgens dezelfde schuinlopende as. Het resultaat is prachtig. Vermits Inge, Steven en Valerie ’s namiddags aankomen, willen we de vloer en de werf zo goed als mogelijk opruimen. We snijden de uistekende uitzettingsstrips langs de zijkanten af en brengen alle plaatmateriaal en buisoverschot naar de garage. Twee uur later arriveren onze gasten. Na een korte rondleiding besluiten we de namiddag met een frisse pint en een gezellige babbel. ’s Avonds gaan we samen uit eten naar Au Hazard Balthazard.

Zondag is rustdag; althans voor mij. Ik ga samen met Inge, Steven en Valerie naar de rommelmarkt in Hôpital St-Jean. Steven is een ware koopjesjacht begonnen en komt als echte ‘local’ terug op Ozibou aan. Na de middag verkennen we de buurt rond Martel en de Dordogne. Mijn vader is ondertussen gans de namiddag in de weer met het dweilen van de betonnen vloer. ’s Avonds genieten we van een gezellige BBQ en een WK match op klein scherm…

’s Anderendaags vertrekken Steven en Valerie vroeg op de ochtend om grote files te vermijden. Wij breken de bekisting van de trapopening uit en slijpen alle wachtbuizen met de vloer gelijk af. De trapopening is super goed gelukt. We hebben de betonsokkel bewust anderhalve centimeter uit de muur laten steken, zodat dit achteraf perfect gelijk komt met de gepleisterde muur. Daarna werken we enkele voegen verder af; op sommige plaatsen zijn de voegen immers niet ver genoeg uitgeslepen. Dit is een delicaat werkje (te diep en we perforeren de vloerverwarmingsleidingen…) dat we met het nodige geduld en meetwerk uitvoeren.

Dinsdagvoormiddag wil ik snel werk maken van een ‘rupsbandenwissel’ voor onze graafmachine. Snel is in dit geval een understatement. De rupsbanden zijn waarschijnlijk nog steeds de originele, en de bouten voor het lossen van de ketting zijn volledig vast komen te zitten. Pas kort na de middag slagen we er met een grote hefboom in de nieuwe rupsen te plaatsen. We starten onmiddellijk met de graafwerkzaamheden voor het plaatsen van de wateraanvoerleiding. Onze aansluiting op het waternet is immers beneden de weide, op ongeveer 140m van de schuur, gerealiseerd. Gemakkelijksheidshalve… Dat dit tijdens de hete zomermaanden niet optimaal is, is ook nu weer meermaals gebleken; met regelmaat van de tijd barst de tuinslang ter hoogte van de koppelingen. Tegen de avond hebben we een derde van de totale afstand uitgegraven; gelukkig geen rotsen in de ondergrond.

Daags nadien staat volledig in het teken van de graafwerken. Ruim 100m gracht… De hitte is bijna ondraaglijk. Ruim 40°C in de volle zon. Een geïmproviseerde parasol op de minigraver voorkomt bloedrode billen. Voor Inge is het zelfs te heet om foto’s te nemen ;-) Kort na de middag levert onze bevriende boer ruim 9 kubiek zand; de waterleiding wordt geplaatst in een zandbed om perforaties te voorkomen. Mijn vader voert het zand uit over de uitgegraven gracht. Het is reeds na 16u wanneer we met het plaatsen van de waterleiding beginnen. ’s Avonds gaan we afkoelen in het openluchtzwembad net voorbij Vayrac….

Donderdagvoormiddag vullen we de grachten op met de uitgegraven grond. De afgeplagde graszoden plaatsen we afzonderlijk als verhoging aan de kleine schuur. Later deze maand zal de boer met een rotoreg de grond terug perfect effenen. ’s Middags voeren we nieuw zand aan op de petanquepiste. Vermits de baan nu niet perfect horizontaal ligt, willen we de laatste dagen spenderen met de afwerking van onze baan. We voeren enkele grote eiken draagbalken van de oorspronkelijke schuurvloer naar de petanquebaan en plaatsen deze als een kader rondom de baan. Geen ontsnappende ballen meer en een perfect egale ondergrond! We voorzien zelfs een ruimte aan de bovenzijde van de baan voor het plaatsen van een tuinbank (update: momenteel is onze eerste retro tuinbank gerestaureerd: plaatsing tijdens ons verlof eind augustus…). ’s Avonds gaan we opnieuw enkele rondjes zwemmen.

Zaterdag brengen we alles in gereedheid voor vertrek. Een procedure die we reeds als de beste kennen en sprakeloos uitvoeren. Het is opnieuw met pijn in het hart én met mooie herinneringen dat we onze stek in LDF zondagmorgen verlaten. Dank aan Inge en mijn vader voor het aangename verblijf en het geleverde werk!!! Onze betonvloer mag gezien worden!!!

Fotoalbum

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

l'Air pur - 2010

Posted on 05/07/2010 at 15:38

Tags: , , , , ,

Geen reacties


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *