Miss Seventies & Tuinonderhoud

Vermits ik een persoonlijke uitnodiging heb ontvangen voor het bijwonen van de brandveiligheidscommissie in Gourdon (waar ons project zal worden geëvalueerd op brandveiligheids- en toegankelijkheidsnormen), besluiten we tussen de reeds geplande weekends door nog een extra Gent-Sarrazac-Gent in de passen. Inge moet vrijdag werken en kan opnieuw niet mee (ik hoef jullie niet te vertellen hoe erg ik dit vind). Ik vind mijn vader onmiddellijk bereid mee te gaan.

Ik wil van de gelegenheid gebruik maken onze caravan, een De Reu Casbah uit 1978, mee te sleuren naar Sarrazac. Vermits wij ons seventies juweeltje goedkoop op de kop hebben getikt, vergt het nog een stuk labeur om deze bolle kist op wielen, Miss Seventies, rij- en slaapklaar te krijgen. Maandag-, dinsdag- en woensdagavond werken we telkens tot ’s avonds laat aan dit opknapwerk: disselbak demonteren, bodemplaat en deksel vernieuwen, dissel ontroesten en verven, oplooprem en schokdemper herstellen, interieur reinigen, oppervlaktereiniging van de zitkussens, nieuwe banden laten monteren… Donderdagavond (de avond van vertrek) nog een uurtje gespendeerd om de retro gordijntjes (wat een knoeiboel om die haakjes terug in de rails te krijgen) terug te hangen. Miss Seventies was vertrekkensklaar! Om 22uur startte onze trektocht naar Gourdon (50km van Sarrazac). Toegegeven, met een niet gestroomlijnde  caravan scheur je niet zomaar over de weg. De caravan gedroeg zich echter zeer stabiel en tegen 100km/u naderde ons doel gestaag. Rond 3u30 besloten we anderhalf uur te ‘slapen’ in de caravan en het moet gezegd, toen de wekker ging, waren we beiden nog minder fris dan ervoor. Om 10uur25 arriveerden we in Gourdon (yes! net op tijd!). In het gebouw van de Préfecture de Gourdon (waar ook het tribunaal is gevestigd) mochten we plaatsnemen in een wachtgang. Iemand (dat iemand bleek later mevrouw Le Président de la Commission de Sécurité et d’Accessibilité te zijn) zou ons binnenroepen. Maar na 30min stelden wij ons toch stilaan vragen omtrent de organisatie. Toen mevrouw de president een volgende persoon binnenvroeg, vroeg ik wanneer het de beurt was aan Project Sarrazac. Toen ze haar ogen terstond wijd opensperde, viel bij ons de mond enigzins open. Het zou toch niet waar zijn. Ons project was reeds behandeld met de burgemeester en had plaatsgevonden rond 10 uur (jammer van de extra 100 bochtige kilometers). Resultaat: brandveiligheid in orde, toegankelijkheid voor gehandicapten ontoereikend. Vermits de gemeenschappelijke eetplaats zich op de eerste verdieping bevindt en de kamers op het gelijkvloers, moet ons project voorzien in een lift zodat rolstoelgebruikers op eigen houtje bovengeraken. In ons projectvoorstel was echter enkel een flauwe (lees: minder steile) trap voorzien. Toen ik aanhaalde dat buiten een helling is voorzien, vroeg ze lachend of wij enkel zomergasten zouden ontvangen. Mevrouw de president raadde ons aan een herschikking te realiseren zodat eetplaats en kamers op dezelfde verdieping toegankelijk zijn. Dit voorkomt een dure investering, maar verhindert de realisatie van onze huidige plannen. Wijzelf overwegen de plaatsing van een lift. Wordt alleszins binnenkort vervolgd.

Diezelfde middag hebben we de lokale doe-het-zelf zaken afgeschuimd op zoek naar een degelijke bosmaaier. Uiteindelijk om financiële redenen besloten om een zeis en (struik-)kapmes aan te schaffen. ’s Avonds hebben we het vrij rustig gehouden en, na het waterpas zetten van de caravan en een avondwandeling bij heldere hemel, hebben we op tijd ons bed opgezocht.

De goede nachtrust had ons deugd gedaan en voldoende energie verschaft om de dagtaak aan te vatten. We wilden de berm en grasvlakte langs de grote inrijpoort van de hooizolder opschonen. En die taak bleek harder dan verwacht. De berm was in geen 10 jaar onderhouden geweest en werd overwoekerd door bramen, bramen en bramen. Gelukkig hadden de meeste van deze doornige kerels in de winter reeds de geest gegeven en konden wij de deels verdroogde stengeldelen makkelijker verwijderen. ’s Middags was de buitentemperatuur in de zon opgelopen tot 12°C en genoten wij van een gezellige picknick in het stralende weer.

Alle snoei- en maaiafval hebben we mooi verzameld in de grote schuur zodat wij het tijdens ons volgende bezoek (met aanhangwagen) naar het dichstbijgelegen containerpark kunnen voeren.

Zaterdagavond (moe en voldaan… dat zal ik nog verschillende keren kunnen neerschrijven) teruggekeerd en, na een deugddoende douche en lekker diner, in Limoges overnacht (in hetzelfde hotelletje waar Inge en ik 2 weken terug een nachtje logeerden).
Een zeer leuk verlengd werkweekend!

Fotoalbum

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

l'Air pur - 2006

Posted on 16/02/2006 at 12:47

Tags: , ,

Geen reacties


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *