Stalvloer & Tuinonderhoud

Voor de laatste keer dit jaar trekken we met een volgeladen aanhangwagen richting zuiden. Het is dinsdagavond 18u wanneer we met ons viertal uit Gent vertrekken. Het is intussen een tweetal maanden geleden en we zijn meer dan benieuwd hoe het met Ozibou en de uitgevoerde werken is gesteld. Op onze heenrit maken we een ommetje (nu ja… 2u) langs Coulommiers in de buurt van Parijs waar ik een tweedehandse coffret de chantier heb aangekocht. Nieuw kosten die aansluitbakken mijns inziens teveel centen. Binnenkort kunnen we dus over een voorlopige electriciteitsaansluiting beschikken.

We komen aan rond 5u45 en kruipen onmiddellijk voor enkele uren ons bed in. Het is 9u wanneer ik voor de eerste keer de kachel aansteek. De ochtenmist is opgetrokken en het belooft een prachtige dag te worden. We beraden ons over de planning van komende dagen: enkele bomen planten (i.e. we hebben het plan opgevat om vanaf nu elk jaar enkele fruitbomen aan te planten, zodat de oude boomgaard in ere wordt hersteld), de pruimelaars ter hoogte van de grote inrijpoort vellen, gras maaien, beton breken. Omdat het zo’n mooi weer is starten we met het vellen van de pruimelaars. Afgelopen zomer hebben wij de afgevallen pruimen van deze bomen meermaals per dag mogen verwijderen; een werkje dat we ons liever besparen gezien we meer dan genoeg pruimen kunnen oogsten uit onze pruimengaard. Het manueel vellen van de bomen gaat vlot en we leggen de stronken en kleinhout te drogen in de schuur. In de late namiddag graven we met onze minigraver drie putten voor de aanplant van onze eerste fruitbomen. In Les-Quatre-Routes-du-Lot hebben we bij Jarrige, na uitgebreide deskundige uitleg, het nodige plantmateriaal aangekocht. Dit jaar worden drie authentieke pêchers aangeplant (Saint-Hilaire, Pêche de vigne Jaune, Pêche de vigne Blanche). ’s Avonds gaan we uit eten bij onze buren in Le Vieux Séchoir.

Op dag 2 beginnen we onze dagtaak letterlijk in de wolken. In alle vroegte kleinen we de ontwortelde pruimelaar onderaan onze weide. Het is een forse boom en het duurt dan ook enkele uren voor onze aanhangwagen is geladen. De stam is te dik om manueel te verzagen; gelukkig kunnen we de stam volledig uit de grond trekken met behulp van onze
minigraver. Voor de middag planten we nog twee van de drie fruitbomen. ’s Middags heeft Madi voor lekker eten (varkengsgebraad met bloemkool) gezorgd. Na de middag planten we de laatste pêcher en geven we de tuin een obligate maaibeurt. Later die dag beslissen we de uitgegraven rotsblokken te verplaatsen; een groot deel van de rotsblokken ligt nog in de schuur, de grotere exemplaren hebben we deze zomer reeds ter hoogte van de boogpoortjes gelegd. We breken eveneens de halve kuub beton, die we deze zomer na reiniging van de pompwagen op een plastiek zeil verzamelden, in stukken. Het is reeds donker wanneer we onze werkzaamheden staken. ’s Avonds eten we in alle gezelligheid voor de open haard.

Vrijdagmorgen rijden we de met betonblokken geladen aanhangwagen naar het stort in Vayrac. Rond de middag is hét moment aangebroken: we starten aan het tweede deel van de breekwerken in de grote schuur… Er rest ons ruim 130m² betonnen stalvloer. We beginnen vol goede moed aan het meest lastige deel; achteraan zijn immers dikke betonnen afvoerbuizen ingewerkt in de vloer. Het eerste deel verloopt vlot. Inge is deze keer ook van de partij en ze helpt mijn vader met het verplaatsen van de brokstukken. Vermits we afgelopen zomer om praktische redenen geen container hebben kunnen bestellen, waren we genoodzaakt om de betonstukken voorlopig op een hoop te gooien. Vandaag en morgen breiden we de hoop verder uit; een container vullen we volgend jaar. Tegen de avond hebben we een strook van 5 op 3m uitgebroken. Dit lijkt weinig, maar rekening houdend met de diep ingewerkte betonnen afvoerbuizen en de stevig ingeklemde betonplaat, zijn wij super tevreden. Onze laatste avond genieten we van een lekkere maaltijd in La Bonne Famille te Sarrazac.

Alweer onze laatste dag. Wat gaat de tijd hier snel. We willen het ons niet al te gemakkelijk maken en stellen ons tot doel om een sleuf van 2m over de volledige resterende lengte (8m) van de betonplaat uit te breken. Op sommige plaatsen is de plaat meer dan 50cm dik; het wordt ons meer en meer duidelijk wat José bedoelt met ‘C’est costau!’. De plaat is overal, bovenop de oude stalvloer, gefundeerd met dikke, quasi onbreekbare rotsblokken, kortom: het betere vakwerk. We bijten ons door het stof en slaken een zucht wanneer we bij valavond ons doel hebben bereikt. We hebben, zo hopen we althans, het zwaarste deel van de breekwerken achter de rug.

Als afsluiter brengen we alles op en rond Ozibou in gereedheid voor de grote ‘winterslaap’. Na het avondeten en een gezellige borrel bij José & Georgette verlaten we onze franse stek. We hebben er een prachtige vierdaagse opzitten (met middagtemperaturen boven 20°C) en kijken nu al uit naar onze eerste trip begin 2008.

Fotoalbum

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

Posted on 23/11/2007 at 13:23

Tags: , , , ,

Geen reacties


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *