Stalvoer, Beton & Familiebezoek

Het is vrijdagavond 18u wanneer ik de bestelde bouwmaterialen (zigzag afstandhouders, PVC buizen ed.) heb opgehaald. Enkele uren later vertrekken we met twee auto’s en een volgeladen aanhangwagen richting Sarrazac; de eerste dagen van ons verblijf krijgen mijn vader en ik immers het gezelschap van mijn moeder en diens vriendin Hilde. ’s Anderendaags komen we onder een stralend blauwe hemel aan in de Lot. De sfeer is opperbest; de vrouwen rapen pruimen en het gras krijgt zijn obligate maaibeurt. We stoppen het werk in de late namiddag en trekken met Madi en Hilde naar Cressensac voor het Fête de l’Agneau du Quercy. Van lammetjes is daar opvallend weinig te merken (en waarschijnlijk zijn we veel te vroeg voor het Bal Populaire) en we besluiten onszelf dan maar te verwennen met een lekkere BBQ en foie gras entier van hier.

De volgende 12 dagen hebben we onszelf een strak werkschema opgelegd met slechts één doel voor ogen: de helft van de funderingsplaat (130 m²) uitvoeren. Deze luttele bewoordingen lijken gering, maar niets is minder waar. We moeten op die tijd nog een bestaande betonvloer uitbreken, een deel op niveau uitgraven, afvoerleidingen plaatsen, de te diep uitgegraven delen terug ophogen, een centrale verzinking van 15cm realiseren, isolatie plaatsen, ijzernetten vlechten en beton storten.

Zondag breken we het deel van de betonvloer uit. De bestaande stalvloer is gelukkig niet gewapend en onze hydraulische breekhamer heeft niet al te veel moeite om de plaat in stukken te breken. Vermits Mr. Vichy net op vakantie is vertrokken, hebben we dit keer geen container voor de deur staan; de brokstukken zullen dus zeker nog één keer door onze handen passeren… Na de middag graven we nog een deel van de grond uit: graven, kruiwagens vullen en grond afvoeren. ’s Avonds gaan we met ons viertal uit eten in La Truffière te Gignac. Lekker!

Het uitgraven van het resterende deel neemt ruim anderhalve dag in beslag. Het ontruimen van de zware betonnen steunpalen en verschillende grote rotsblokken breken de sleur van het ééntonig graafwerk. De grond is op sommige plaatsen zo hard dat de graafmachine slechts 5cm van de bodem weet af te schrapen. Dat vroeger dit werk met spade en pikhouweel werd gedaan, lijkt ons pure fictie… Dinsdagavond gaan we met Hilde en Madi uit eten naar restaurant Jehan de Valon in Rocamadour. Een gastronomische uitstap als afsluiter van het vierdaagse damesbezoek.
Woensdagmiddag bereiken we het gewenste grondpeil. We starten onmiddellijk met het (deels manueel) uitgraven van de sleuven voor de afvoerleidingen van de gemeenschappelijke toiletten. Goed voor onze vetverbranding! We vervloeken meer dan eens de steenharde ondergrond en spenderen veel tijd bij het uitwerken van de afvoer ter hoogte van de buitenmuur. Het is vrijdagmiddag wanneer we met opgeheven hoofd de (voorlopig) laatste afvoerleiding met een laag kleigrond bedekken. Na de middag wordt het bestelde bouwmateriaal (ijzermatten, betonijzer, zand en XPS isolatie) door Baffet Materiaux geleverd. Gelukkig had ik vooraf wat navraag gedaan bij diverse leveranciers, want de prijsverschillen (tot 200%!) tieren welig… We wrijven in onze handen wanneer we voor het eerst de trilplaat (bedankt, Rik) horen ronken; het egaliseren van de 15cm hoger gelegen rechterzijde betekent immers het einde van onze eerste werkweek.

Zaterdagmorgen zijn we iets vroeger dan normaal uit de veren, want Madi, Marcella, Leen, Joke en Iwut worden rond 8u in Sarrazac verwacht. Komende week hebben zij een gîte mét zwembad (kunnen we dan eindelijk eens afkoelen na een dag hard werken?) gehuurd bij onze Engelse buren. Na de ontvangst en rondleiding gaan mijn vader en ik plichtsbewust verder met het egaliseren van de ondergrond. Het uitwerken van de centrale verzinking lukt wonderwel en zondagmorgen leggen we in alle vroegte de eerste vellen plastiek. Wanneer rond 9u Joke en Iwut gedag komen zeggen stoppen we het werk en gaan we met hen te voet naar de rommelmarkt in Turenne-Gare. Het goede weer van afgelopen dagen is intussen gekeerd en de éne plensbeu volgt de andere op. Het zwembad blijft die dag (en verschillende andere…) ongebruikt. De rest van de dag verblijven we samen met onze familie in de gîte.

Nog vier dagen te gaan… de spanning neemt toe gezien donderdagmorgen 35m³ beton wordt geleverd. Maandag plaatsen we de isolatie. Gelukkig heb ik thuis een montagepistool voor PUR schuim aangekocht, zodat we de isolatie ter hoogte van de opstaande randen aan de isolatiepanelen kunnen bevestigen. ’s Avonds is de volledige oppervlakte met 50mm dikke XPS panelen belegd. Rond 21u gaan we eten in de gîte (waar we trouwens de ganse week op heerlijke maaltijden werden vergast!); het begint zeer heftig te regenen en tegen de tijd dat we terug in de schuur zijn staan her en der kleine plassen. We willen verdere insijpeling voorkomen en plaatsen met enige tegenzin nog het tweede vel plastiek. Het is na 1u wanneer we de lakens inkruipen.

Dinsdagmorgen begin ik spontaan te glimlachen wanneer ik bedenk dat Inge komende nacht arriveert. We plaatsen de eerste ijzernetten ; de bij Hakron aangekochte betonblokjes van 2 en 3cm bewijzen alle dienst. In de verzinking dient de betonwapening 3cm dekking te krijgen; aan beide hogere zijkanten is dit slechts 2cm. Vermits we bij onze leverancier van bouwmaterialen geen zware ijzernetten kunnen krijgen, verzwaren we manueel de onderste netten met afzonderlijke staven van 8 en 10mm dik volgens de richtlijnen van onze stabiliteitsingenieur. Dat brengt serieus wat extra bindwerk met zich mee; gelukkig hebben we enkele draadbinders (en 3000 binddraadjes) gekocht die dit werk vergemakkelijken. Het blijft hoe dan ook een tijdrovende bezigheid en Madi, Leen, Joke en Iwut zijn meer dan eens onze helpende handen. We werken ook dinsdag door tot na 1u en hebben het gevoel dat we op tijd met de voorbereidingen zullen klaargeraken. Wanneer Inge rond 1u30 aankomt, vergeet ik alle stress… Nog slechts 1 dag te gaan.

Woensdag binden we ijzer als de besten! Het lijkt alsof we de voorbereidingen treffen voor een atoomschuilkelder of de bedding van een TGV. Waanzinnig. Inge en Luc komen ons gelukkig helpen bij het binden. Toeval of niet, maar net voor de eindstreep blijkt dat we enkele ijzernetten tekortkomen. We improviseren snel een manier om de netten van 3×2,4m veilig te transporteren en haasten ons naar Brive-La-Gaillarde. Tegen het avondeten is de wapeningsconstructie afgewerkt. Rond 21u gaan we terug aan het werk; mijn vader werkt aan de bekisting (de wapeningsijzers moeten immers langs de open zijde onbedekt blijven zodat later het tweede deel van de wapening hieraan kan worden verbonden), Inge werkt de opstanden verder af met extra vellen plastiek en ik verleng de te kort afgezaagde buis van het ontstoppingsluik en bevestig het vel plastiek tegen de muren rondomrond. Om 1u30 doven we de lichten. Doel in zicht.

Donderdagmorgen 6u uit de veren. We rijden onmiddellijk naar Loxam om de gehuurde trilregel en -naald op te halen. We zijn nog maar net terug als de eerste vrachtwagen met betonpomp zijn opwachting maakt. Gelukkig hebben we nog net de tijd om de ruimte tussen de bekisting en de volle grond op te vullen met zand. Onze laatste kubieke meter zand volstaat net. Om 8u30 wordt het startsein gegeven. Er heerst een zenuwachtige sfeer; de vrachtwagens rijden af en aan, onze buren komen één voor één een blik werpen, Luc en Fernand zweten zich te pletter met het opentrekken van het beton, Inge houdt de gewenste pas nauwlettend in het oog, ik verdicht de betonplaat met de trilnaald en trek de plaat vlak met de trilregel. Drie uur en 35m³ beton later zit de klus erop: de eerste helft van de funderingsplaat is een feit! Mission accomplished! Diezelfde namiddag kicken we nog even af en ruimen we alle materiaal op. ’s Avonds gaan we met de familie uit eten naar Au Hazard Balthazard in Martel.

Vrijdagmorgen gaan we met Joke en Iwut inkopen doen in Brive voor onze eerste pizza-avond. Filip en Sofie zijn ’s morgens vanuit Gent met de trein vertrokken en komen kort na de middag aan in het station van Brive. Het weer laat zich opnieuw van zijn beste kant zien en na de middag plonsen we gezamenlijk het water in… ’s Avonds helpen Filip, Sofie, Joke en Iwut bij het bakken van de pizza’s; de oven doet het wonderwel en als we de reacties van de genodigden mogen geloven was het zeer lekker.

Zaterdag is het opnieuw schitterend zomerweer; we genieten met volle teugen, wensen onze familie een veilige terugreis en bezoeken tegen valavond met mijn ouders, Filip en Sofie het jaarlijkse Festival de l’élevage in Brive-La-Gaillarde. Het Limousin ras is daar in zijn volle glorie te bewonderen. ’s Avonds eten we met ons gezin in Auberge des 7 Tours te Martel. Heerlijk! Bij onze terugkeer hebben Matthieu, Sofie, Juliette en Jef hun gigantische tent opgezet. We sluiten de dag af met een babbel en een spelletje Wyatt Earp.

Zondag wuiven we mijn ouders, Filip en Sofie uit; we brengen een bezoek aan de rommelmarkt van Martel en relaxen in onze luie stoel. Inge en ik gaan ’s avonds te voet uit eten naar Le Vieux Séchoir. De dagen nadien bezoeken we met onze vrienden het Parc aquatique in Betaille (dit zeer verzorgde, supergrote zwembad met enkele glijbanen, trampolines, springkastelen ed. is een absolute aanrader voor gezinnen met kinderen!), het Forêt des Singes in Rocamadour (een educatief park van 24ha waarin 130 Noordafrikaanse makaken in vrijheid leven) en de Grottes de Lacave (volgens sommige auteurs de samenvatting van alle grotten in Frankrijk, volgens ons niet echt die omschrijving waardig). Maandagavond hebben we alle buren uitgenodigd op onze tweede pizza-avond; Matthieu helpt me in de keuken en de gasten zijn onder de indruk. Een zeer geslaagde avond! Dinsdagavond worden we door Matthieu en Sofie getrakteerd op een etentje in La table du fermier te Saint-Michel de Bannières, een naburig dorpje; de twee kranige oudjes van dit arbeidersrestaurant bereiden hier échte boerenkost voor een zeer schappelijke prijs. Een leuke ervaring.

Ons zomerbezoek zit er bijna op; na de afsluitende opkuis zeggen ook wij vaarwel. We zijn beide fier wanneer we een laatste blik werpen op de gerealiseerde funderingsplaat. Onze laatste vakantiedagen brengen we door in de Saint Lambert du Lattay, een dorpje gelegen in het centrum van de Layon vallei (Loire). We bezoeken er twee openhartige biodynamische wijnboeren: Domaine Mosse en Domaine des Griottes.

Het was een prachtige (werk)vakantie. Dank aan mijn vader voor het harde labeur en aan alle andere helpende handen! Ons doel voor dit jaar is bereikt en de plannen voor komend jaar zijn gesmeed: in februari wordt het dak volledig vernieuwd en in de zomermaanden willen we het tweede deel van de funderingsplaat realiseren. We verheugen ons nu al op wat komen gaat…

Fotoalbum

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

l'Air pur - 2007

Posted on 06/09/2007 at 13:32

Tags: , , , , ,

Geen reacties


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *