Te betonneren of niet te betonneren

Mijn vader en ik vertrekken vrijdagavond richting Sarrazac. We trekken opnieuw met een volgeladen aanhangwagen naar het zuiden. Dit keer sleuren we bekistingsplaten, dakgoten en afvoerbuizen mee. Op het programma: verder werken aan de hangar.

Zaterdagmiddag (na korte nachtrust) gaan we meteen aan de slag. Het weer belooft behoorlijk slecht te zijn, en we willen toch alle inspanning doen om het storten van de betonplaat te kunnen laten doorgaan. Zaterdagavond zijn de inox afvoerputten en het putdeksel geplaatst. Zondag terug vroeg uit de veren voor het plaatsen van de zinken dakgoten. Dat ging evenwel minder snel dan verhoopt: een stelling plaatsen op de berm aan de weidekant van de hangar neemt al gauw een halve dag tijd in beslag. Maandag plaatsen we eveneens de dakgoot aan de andere zijde.

Dinsdag lopen we zeer gestresseerd rond. We moeten tegen de middag de knoop doorhakken voor de levering van het beton: ja of neen. Zeggen we ja en geraken de vrachtwagens niet op de helling langs onze schuur, dan draaien wij op voor alle kosten (13 kubiek beton, kosten voor huur pompwagen en transport). Bovendien begint het die dag rond 11u te regenen, weinig weliswaar, maar zonder ophouden. We leggen alle beschikbare dekzeilen en houten platen op de helling om de grond zo lang mogelijk droog te kunnen houden. Tegen de late namiddag gaat het gemiezer over in echte regen. We hebben intussen de levering van het beton bevestigd en beginnen lichtjes te panikeren… Wat als? Worst case zijn we een pak geld kwijt en is onze betonplaat niet gestort…

D-day woensdag: het regent niet, wat zeg ik, de zon schijnt zelfs. Een zucht van opluchting! Het kan dus lukken. Om 8u komen de twee eerste vrachtwagens toe. De betonpomp geraakt zonder veel problemen boven, de eerste betonmolen met daarin 7,5 kubiek beton doet dat niet. De wielen slippen door op het laagje slijk. Gelukkig hebben we een berg zand liggen. Nadat de rijstroken met een laag zand zijn bedekt, geraakt de truck als bij wonder toch net boven. Yihaa! Tegen de middag is de betonplaat (23,5 kubiek) gestort. Wat een geluk!

Donderdag en vrijdag werken we verder aan de opkuis (2x aanhangwagen naar het stort) en de windverbanden in de schuur. De bekistingen worden afgebroken en opgekuist voor een volgende beurt. Zaterdag plaatsen we aan de voorzijde van onze schuur een luifel met stalen T-profielen. De luifel zal begroeid worden met onze druivelaars (lekkeren muscatdruiven) en zorgen voor een aangename lommer op de terrassen voor de gastenkamers.

Zondagavond planten we een vijgenboom in het daarvoor voorziene gat in de betonplaat. ’s Avonds gaan we, voor het eerst in al die jaren, kijken naar een rugby match tussen Brive en Montpellier. De moeite. Brive trok in de laatste minuten aan het langste eind. Op onze terugweg sleuren we de oude De Reu caravan van mijn ouders mee naar België, wegens niet meer nodig in Frankrijk. Een nieuwe mijlpaal!

Fotoalbum

Posted on 31/03/2017 at 09:12

Tags: , , ,

Geen reacties


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *